(Advertentie)

     (Advertentie)

Boek Ad Lagendijk

Survival Guide for Scientists  


 

(Advertentie)

(Advertentie)

(Advertentie)



Archief van de rubriek ‘media’



dinsdag 13 juli, 2010 om 12.06 door Ad Lagendijk   Ad Lagendijk

Gelukkig zijn we geen wereldkampioen geworden

Drie dagen voor de voetbalwedstrijd van Nederland tegen Spanje, dat was dus donderdag 8 juli, heeft de redactie van de Volkskrant een tiental mensen gevraagd om een kleine column te schrijven over de finale. Ik was onder de gevraagden.

De omgangsnormen in dit land behoren tot de grofste van de wereld. Getatoeerde landgenoten in goedkope Koreaanse 4wheel-drives met getint glas en bijdehande bewoonsters van Amsterdam-Zuid met bakfietsen.nl annexeren de publieke ruimte. Onze voetballers hebben de wereld duidelijk laten zien hoe we in dit land met elkaar en met anderen omgaan. De wereld wist dit trouwens al. Alleen de Nederlanders realiseren het zich nog niet. Die vinden allemaal dat ze het bijzonder goed getroffen hebben met zichzelf.

Hier volgt mijn column in de Volkskrant van afgelopen zaterdag, dus voordat de wedstrijd gespeeld werd.

Verliezen maar
Ik heb jaren gevoetbald als aanvaller in SV Bijlmer, waarin ik af en toe de enige witte voetballer was. De gebroeders Nasi waren onze stervoetballers, aangeduid als Nasi en Nasi Speciaal. In 1988 ben ik in één ruk op mijn motor teruggereden vanuit een conferentie in Italië om de EK-finalewedstrijd mee te maken in Nederland.

donderdag 1 april, 2010 om 14.24 door Ad Lagendijk   Ad Lagendijk

De burger wordt bedrogen omdat hij dat waardeert

[Column, een iets ingekorte versie werd op donderdag 35 maart, 2010 uitgesproken ter gelegenheid van de Dies 2010 van de Faculteit Natuurwetenschappen, Wiskunde & Informatica van de Universiteit van Amsterdam]

logo van de universiteit van amsterdamWat leer je zo al als mens in je leven? Wat voor voortschrijdend inzicht stel je bij jezelf vast? Wat vind je van de dingen uit het verleden met de kennis van nu?

Als er iets is wat ik geleerd heb, is het de volgende uitdrukking te waarderen: Je krijgt wat je waardeert. Mijn collega’s Sander Bais en Teun Klapwijk hebben deze zienswijze al herhaaldelijk naar voren gebracht. Zelfs de Amerikanen weten het: You get what you value.

Ik ga de stelling preciseren: Je krijgt wat je beloont.  Met de kennis van toen zou ik gezegd hebben: “Natuurlijk, beloningen als schouderklopjes, lintjes, medailles en oorkondes werken stimulerend”. Maar met de kennis van nu formuleer ik de uitspraak anders en splits ik hem op. Voor mensen en organisaties met macht, zoals overheid, beleidsmaker en directeuren: Je krijgt wat je financieel beloont. En voor de gewone burger luidt de vertaling: Je krijgt wat je beloont door je gedrag.

zaterdag 6 februari, 2010 om 18.02 door Ad Lagendijk   Ad Lagendijk

Hoe smerig een weekblad als Elsevier kan zijn: deze keer over de vliegtaks

Tijdens de koffie vanmorgen toevallig even naar de website van het weekblad Elsevier gekeken. Om te zien wat Simon Rozendaal zou melden over het IPCC. Op de voorpagina van die site stond vanaf vanochtend echter een opvallend aangekondigd artikel over de vliegtaks. Dit Elsevier-artikel was geschreven naar aanleiding van een artikel in de Telegraaf. Het stuk in de Telegraaf was heel redelijk en daarin werd uitgelegd dat Schiphol een dure luchthaven is en dat daarom veel Nederlanders die op vakantie gaan met het vliegtuig, kiezen voor een luchthaven in één van onze buurlanden.

Het stuk van Elsevier verdraait dat bericht van de Telegraaf volkomen en maakt er – met tendentieuze koppen en dito inhoud – van dat de Nederlanders de nationale luchthaven mijden om de vliegtaks. Vervolgens hekelt de Elsevier-auteur het kabinet dat maar doorgaat met snode belastingplannen ten nadele van  Schiphol.

donderdag 4 februari, 2010 om 20.44 door Ad Lagendijk   Ad Lagendijk

Toegetreden tot joop.nl

Sinds vandaag één van de 100+ opiniemakers van joop.nl. Mijn eerste opinie gaat over het IPCC (Intergovernmental Panel for Climate Change. Ik herinner me nog wel dat het RIVM destijds niet blij was met mijn kritische columns in de Volkskrant over milieuwetenschap.

woensdag 3 februari, 2010 om 20.14 door Ad Lagendijk   Ad Lagendijk

In de media wordt veel te veel aandacht besteed aan de Verenigde Staten

Een reden om over een land te berichten is het belang van die natie voor onze eigen economie. Een ander argument is het grote belang voor onze cultuur. Geen van beide overwegingen zijn van toepassing op de Verenigde Staten. Is de grote aandacht in onze media voor de Verenigde Staten, een land dat op vele gebieden achterlijk is,  dan alleen maar ingegeven door de militaire macht van dat land? Of komt het door onwetendheid bij de media? Ik zou graag veel meer willen zien en horen over Europa.

Actualiteitenrubrieken
Dat de sprekende media mij niet tot hun doelgroep rekenen, realiseer ik me al vele jaren. Toch blijf ik nog wel twee uur per dag naar de radio luisteren. Onder meer naar de zenders Radio 1, Radio Noord Holland, BNR, en BBC. Maar toch steeds meer naar Duitse podcasts. Radio 1 is vreselijk geworden, qua inhoud, qua presentatie en qua presentatoren.

woensdag 27 januari, 2010 om 8.56 door Bertje Burgers   Bertje Burgers

Alexander Pechtold kent de grondwet niet

Politici citeren dagelijks de uitspraak dat het kabinet met één mond  dient te spreken. Gisteravond was het nog Alexander Pechtold, die daarbij refereerde aan artikel 45 van de grondwet, lid 3. Zoals gebruikelijk zat Pechtold er ook deze keer er weer naast. Geen journalist die hem hierop wijst. Omdat ik het met één woord spreken een monstrum vind, heb ik het desbetreffende wetsartikel in de grondwet opgezocht. Speciaal voor Alexander en ook voor de journalisten voor wie tweemaal met hun muis klikken  op hun computer teveel is, volgt hier artikel 45:

Art. 45.
-1. De ministers vormen tezamen de ministerraad.
-2. De minister-president is voorzitter van de ministerraad.
-3. De ministerraad beraadslaagt en besluit over het algemeen regeringsbeleid en bevordert de eenheid van dat beleid.

.
Grondwet
Lid 3 is gematigd. Veel gematigder dan de leden van de oppositie ons willen doen geloven.  Lid 3 gaat niet over het beleid van de regering, maar over het algemeen beleid van de regering. Verder, en dat is wel het belangrijkste, staat er helemaal niet dat de ministerraad met één mond praat. Er staat dat de ministerraad de eenheid van het beleid van de regering bevordert.

dinsdag 26 januari, 2010 om 22.32 door Ad Lagendijk   Ad Lagendijk

ANWB te pakken genomen

Ik krijg de indruk dat leden van de Tweede Kamer, òf dom zijn, òf kinderachtig. De combinatie komt ook voor.

Camiel Eurlings heeft een staaltje Machiavelli laten zien, waavoor ik grote bewondering heb. Het is hem gelukt om de ANWB in de verdediging te drukken en Telegraaf en RTL tegen de ANWB op te zetten. Hij heeft de ANWB medeverantwoordelijk gemaakt voor het wel of niet doorgaan van de kilometerheffing. Prachtig: als de ANWB heel kritisch is en daardoor mede het niet doorgaan van die heffing veroorzaakt, krijgen de ANWB-bobo’s de schuld van de files. En dat realiseren ze zich heel goed.

Schoolmeesters in de media
O Jee, O jee. De schoolmeesters stonden in de rij. De media voorop. Ik kijk nu naar de EO Moraalridders met Knevel en Van den Brink. Ook die proberen Camiel de les te lezen. Zou Camiel echt niet weten dat de Tweede Kamer het laatste woord heeft? Natuurlijk weet hij dat. “Is de hele wereld gek?” wordt aan hem gevraagd. “Heeft u echt niets verkeerd gedaan? Stuitend. Niet de wereld is gek, maar de media zijn vilein. Camiel heeft gelukkig een fantastische verdediging.

donderdag 17 december, 2009 om 15.54 door Bertje Burgers   Bertje Burgers

Riooljournalistiek bij de dagbladen De Pers en nrc-next

Journalisten kunnen zonder consequentie elke publieke figuur beledigen. Ik geef hierna twee voorbeelden: uit De Pers en een column van Jan Blokker in de nrc-next.

Benadeelde heeft geen verweer
Journalisten hebben weinig te vrezen. Als ze iets ten onterechte in de openbaarheid brengen, kan de benadeelde er weinig tegen beginnen.  Als iemand zich gedupeerd voelt en een rechtszaak begint, is hij al snel tien tot twintig duizend euro kwijt. En alleen in bijzondere omstandigheden veroordeelt de rechter de gedaagde ook tot betaling  Tegen vuilspuiterij in de media is geen kruit gewassenvan de proceskosten inclusief de advocaatkosten.  Alleen in het geval dat er over een privé-persoon onrechtmatig is bericht, heeft een rechtszaak zin. Voor personen die een publieke functie uitoefenen, is het indienen van aanklacht contra-productief. In de media zal er uitgebreid verslag worden gedaan van zo’n rechtszaak. Om vooral anderen af te schrikken om ook zo’n zaak aan te spannen.

Voor de Raad voor de Journalistiek geldt ook dat het tot weinig leidt. Verder zijn er media die zich niet onderwerpen aan de Raad voor Journalistiek. Het voordeel is wel dat er minder kosten mee gemoeid zijn.

zaterdag 5 december, 2009 om 22.40 door Ad Lagendijk   Ad Lagendijk

Geen extra wettelijke bescherming voor ambulancepersoneel

Heilige verontwaardiging

Als kwesties geen geld kosten en electoraal goed liggen, zijn politici er als de kippen bij om zich te profileren in de media.

Als kwesties geen geld kosten en electoraal goed liggen, zijn politici er als de kippen bij om zich te profileren in de media.

Allemaal voelen we woede in ons opkomen als we voor de zoveelste keer horen dat politieagenten belaagd zijn door tuig van de richel, of als ambulance-medewerkers tijdens hun werk met de dood bedreigd worden.

De collectieve opwinding over agressie ten opzicht van werkers in de publieke ruimte is even geluwd. Maar er hoeft maar een nieuw incident plaats te vinden en andermaal zal er een  media-explosie waar te nemen zijn. Eergisteren was er al wel een oprisping: het Amsterdamse Gerechtshof deed uitspraak in twee hoger beroep zaken betreffende geweld tegen werkers in de publieke ruimte.  Ik las er eergisteren heel vroeg in de trein een stukje in De Pers (zie figuur) over deze uitspraak.

Artikeltje uit De Pers, van 3 december 2009, over agressie tegen werlkers in de publieke sector

zaterdag 21 november, 2009 om 13.59 door Bertje Burgers   Bertje Burgers

Arend Jan wilde allang weg

Het uit de Tweede Kamert stappen van Boekestijn was goed door hem gepandArend Jan Boekestijn wilde de volgende jaren niet slijten als backbencher van de VVD. Zijn politieke ambities Arend Jan Boekestijn had een scheldwoord gebruikt voor Aziatenmoest hij al een paar keren naar beneden bijstellen. Hij beschuldigde zijn fractieleider Mark Rutte ervan geen originele ideeën te hebben. Dat lijkt mij een doodzonde.  Eerder had hij Chinezen voor “spleetogen” uitgemaakt . Voor beide uitglijders heeft hij uitvoerig zijn excuses aangeboden.

Hoe kom je met goed fatsoen weg uit de Tweede Kamer? Dan doe je iets waarvoor veel sympathie bestaat in Tweede Kamer en bij het volk, maar wat in de huidige situatie nog even niet door de beugel kan. Je moet je van tevoren wel even verstaan met je fractieleider. Die moet snappen dat het de bedoeling is dat hij je verzoek om uit de fractie te stappen gaat accepteren.

Dat is wat Aren Jan deed. Een man met een dergelijke intelligentie wist heel goed dat wat hij deed. Hij was er zich van bewust dat uit de school klappen over een gesprek met de koningin niet acceptabel was. Mark had hem deze actie graag ingefluisterd, maar Arend Jan is zelf intelligent genoeg.