(Advertentie)

     (Advertentie)

Boek Ad Lagendijk

Survival Guide for Scientists  


 

      (Advertentie)

     (Advertentie)

     (Advertentie)


Berichttags ‘banken’



dinsdag 26 januari, 2010 om 22.32 door Ad Lagendijk   Ad Lagendijk

ANWB te pakken genomen

Ik krijg de indruk dat leden van de Tweede Kamer, òf dom zijn, òf kinderachtig. De combinatie komt ook voor.

Camiel Eurlings heeft een staaltje Machiavelli laten zien, waavoor ik grote bewondering heb. Het is hem gelukt om de ANWB in de verdediging te drukken en Telegraaf en RTL tegen de ANWB op te zetten. Hij heeft de ANWB medeverantwoordelijk gemaakt voor het wel of niet doorgaan van de kilometerheffing. Prachtig: als de ANWB heel kritisch is en daardoor mede het niet doorgaan van die heffing veroorzaakt, krijgen de ANWB-bobo’s de schuld van de files. En dat realiseren ze zich heel goed.

Schoolmeesters in de media
O Jee, O jee. De schoolmeesters stonden in de rij. De media voorop. Ik kijk nu naar de EO Moraalridders met Knevel en Van den Brink. Ook die proberen Camiel de les te lezen. Zou Camiel echt niet weten dat de Tweede Kamer het laatste woord heeft? Natuurlijk weet hij dat. “Is de hele wereld gek?” wordt aan hem gevraagd. “Heeft u echt niets verkeerd gedaan? Stuitend. Niet de wereld is gek, maar de media zijn vilein. Camiel heeft gelukkig een fantastische verdediging.

woensdag 4 november, 2009 om 14.31 door Ad Lagendijk   Ad Lagendijk

Test zelf de veiligheid van bankrekeningen

U heeft even niets van mij gehoord, omdat ik mijn wat geroeste kennis van programmeren voor Windows wat moest oppoetsen. Ik  wilde een computerprogramma maken waarmede uzelf de veiligheid van banknummers kan testen. Onder andere om aan te tonen dat de houding van ING wat betreft de veiligheid van haar banknummers onacceptabel is.  Van het eerste programma, de NummerControleur genaamd, is een bèta-versie klaar klaar, zodat deze bèta-versie opgehaald kan worden. Een tweede programma volgt nog, waarmede lijsten van getallen zullen kunnen worden gegeneerd.

Met de NummerControleur kan u wat spelen met nummers. Kijken of ze aan de elfproef, de gewogen elfproef, of aan de Luhnproef voldoen. Betaalkenmerken van acceptgiro’s voldoen bijvoorbeeld aan de gewogen elfproef. Ook kan u aan een nummer een controlecijfer toevoegen, zodat het totale nummer daarna aan één van deze proeven voldoet. Het is instructief om te kijken hoeveel verschrijvingen of verwisselingen er nodig zijn voordat uit een bestaande bankrekening weer een andere bestaande bankrekening kan worden gekregen. Hoe makkelijker dat kan, hoe onveiliger dat nummer.

donderdag 8 oktober, 2009 om 15.12 door Ad Lagendijk   Ad Lagendijk

Oud-Postbankrekeningen van ING zijn onveilig

Verkeerd banknummer op betaalopdracht
De uitslag van een kort geding in Almelo van dinsdag 29 september j.l. haalde alle bladen en alle radio- en tv-zenders. Het verhaal was dan ook smakelijk. Een man uit Wageningen had op een  betaalopdracht een verkeerd banknummer ingevuld en als gevolg hiervan werd 43 duizend euro  overgemaakt naar de verkeerde begunstigde. Deze dame had onmiddellijk het geld geïncasseerd en verteerd. Naast het rapporteren van deze kwestie kwamen enkele verslaggevers ook nog met de waarschuwing dat dit voorval toch maar weer eens aantoonde dat iedereen betaalopdrachten zeer nauwkeurig moest invullen.

postbank_crying_logo

Het journaille had zijn werk weer eens niet goed gedaan. Een klein onderzoekje mijnerzijds leverde de volgende informatie op: de bank van de man is de SNS-bank en de overschrijving werd gedaan naar een oud-Postbankrekening van de ING. En dat laatste was precies de informatie die ik verwachtte. In tegenstelling tot alle andere Nederlandse bankrekeningnummers zijn oud-Postbankrekeningnummers totaal niet beveiligd tegen verschrijvingen. De journalisten hadden moeten melden dat men alleen met overschrijvingen naar oud-Postbankrekeningen van ING heel erg secuur moet zijn. Uiteraard zou dit – en terecht – tot enorme imagoschade voor de ING-bank hebben geleid.

donderdag 20 augustus, 2009 om 9.57 door Ad Lagendijk   Ad Lagendijk

Invloed van consument dank zij het Internet

Business News Radio (BNR) is mijn favoriete radiozender. “BNR bespaart je de onzin” is haar belangrijkste slagzin. Hiermee wordt onder andere de onzin van Radio 1 bedoeld. En inderdaad Radio 1 spuit aan de lopende band troep.

Zojuist naar de podcast van het klantenprogramma “BNR Klantenshow” geluisterd. Het programma ging over de invloed van sociale media als platform voor kritische recensies van producten en als klaaglijn voor ontevreden consumenten.

Eén van de gasten, een dame van Microsoft, kwam aan het woord en heel nederig legde ze uit dat Microsoft vooral geleerd heeft beter bereikbaar te zijn voor zijn klanten. Op alle gebieden merk je inderdaad dat Microsoft vriendelijker wordt. Het wordt tijd.

Contact met bedrijven
Bij de bovengenoemde gebrek aan bereikbaarheid kan ik me heel wat voorstellen. Ik erger me vaak aan de onmogelijkheid om met een bedrijf te communiceren. Om allerlei redenen wil ik dat niet doen via telefoon, omdat ik in de wacht gezet word, omdat een telefonisch gesprek vluchtig is en omdat achteraf het gesprek voor velerlei interpretaties vatbaar is -  inclusief de ontkenning door het bedrijf van het hebben plaatsgevonden van het gesprek. Live chatten heeft ook geen zijn omdat de chatter aan de kant van het bedrijf met vele chats tegelijk bezig is. Een frequentie van een keer per tien minuten een zin terugkrijgen, een zin die ook nog eens nergens opslaat, leidt niet tot een zinvolle uitwisseling van gegevens en gedachten.

woensdag 5 augustus, 2009 om 14.16 door Klaas Klant   Klaas Klant

Kleine ergernissen over de banken

Samenvatting
De belangrijkste manier waarop particuliere klanten van banken communiceren met hun bank is via betaalautomaten en via het Internet.  Ik geef in dit bericht wat voorbeelden waaruit blijkt dat banken nalaten voor deze communicatiemiddelen het gebruikersgemak te optimaliseren.

Betaalautomaten
Gegeven de vele fouten die er met software gemaakt worden, wil ik altijd bij een transactie via een betaalautomaat een ontvangstbewijs. Die wens is niet altijd even makkelijk te realiseren. Regelmatig kan dat niet. Ik denk dan dat het papier op is, of dat het papier ergens vastgelopen is. Deze storing is natuurlijk geen reden voor de bank om een onderhoudsmonteur naar die automaat te sturen, want Tot mijn ergernis laten banken na om het telebankieren gebruikersvriendelijker te makenhet geld komt er nog steeds uit en daar verdient de bank aan, terwijl het afdrukken van de bon alleen maar geld kost. Tegenwoordig moet je – als je een bon wil – heel snel zijn, want die mogelijkheid word je pas geboden *nadat* het geld uit de automaat is gekomen. En als je vervolgens niet binnen een paar seconden op een knop drukt, krijg je geen bewijs. Dat is om een aantal redenen fout. O.a . omdat je je tijd nodig hebt om je geld op te bergen. Je zou van tevoren gevraagd moeten worden of je een bewijs wil, en het beste  als eerste vraag. De klant kan zich dan concentreren op pin en bankbiljetten.

dinsdag 2 december, 2008 om 16.41 door Ad Lagendijk   Ad Lagendijk

Waarom nog papieren bankafschriften?

Banken proberen voortdurend u zover te krijgen om de frequentie van uw papieren bankafschriften naar beneden te brengen. Het liefst tot één keer per maand. Ik heb enig verstand van de kwaliteit van software – en mede daardoor – wil ik de afschriften één keer per week ontvangen. Tot grote ergernis van de (Rabo)bank die regelmatig, zonder overleg met mij, de frequentie weer terugbrengt tot een maand. Hoewel ik de extra kosten zonder morren accepteer. Uiteindelijk wil de bank dat u alles per internet doet en u helemaal geen papieren afschriften meer thuiskrijgt. Waarom deugt de houding van de bank niet?

Bewaartijd
Tegenwoordig is schijfruimte voor opslag zo goed als gratis. Extra hardware, zoals servers, kosten ook niets, in ieder geval niet in vergelijking met, bijvoorbeeld, baliepersoneel. Waarom doen de banken dan zo zuinig met hoe ver in het verleden je kan terugkijken in je rekeningafschriften. Hooguit een jaar of zo. Pas wanneer dat tien of vijftien jaar wordt, kan je overwegen om je papieren afschriften vaarwel te zeggen. Voor een aantal zaken, zoals rechtszaken of erfenissen, kan het heel belangrijk zijn om oude bankafschriften te kunnen achterhalen. Voor de belasting alleen al moet je vijf jaar kunnen terugkijken. Ook bij banken worden de beslissingen genomen door managers die geen verstand van ICT hebben.

donderdag 23 oktober, 2008 om 5.31 door Klaas Klant   Klaas Klant

Pincodes zijn er voor de banken

Handtekeningen zijn zeer nuttige, wat  ouderwetse, objecten. Wat banken ook zeggen een transactie zekeren met een – unieke – handtekening is veilig. Computers hebben grote moeite om handtekeningen te herkennen. Banken willen af van die handtekeningen. Nee, de pincodes dat is veel makkelijker voor ze. Ook u als klant denkt dat het wel makkelijk is: vier cijfers onthouden (of in uw portemonnee opgeschreven in een blaadje) en u krijgt uw geld uit de muur. Geen betaalkaarten meer. Al dat gedoe is voorbij.

Voor betalingen in het buitenland gebruikte ik vaak een creditkaart. Mastercard of American Express. Iets kopen en dan een handtekening zetten. Maar dat is veranderd: alle creditkaarten op één na (American Express) kunnen alleen nog gebruikt worden in combinatie met een pincode, en dus niet meer met een handtekening. Weer een pincode onthouden.

Wat deugt er niet aan een pincode?
Het gaat om fraude. Wat gebeurt er als er met een kaart gefraudeerd is wanneer de betaling bezegeld is met uw handtekening. Eenvoudig: de bewijslast rust bij de financiële instelling. Zij moeten bewijzen dat het wel degelijk uw handtekening is. Handtekeningen namaken is heel moeilijk. Als het uw handtekening niet is, of als u kunt bewijzen dat u zich tijdens de transactie ergens anders bevond, zult u geen schade lijden.